>> wstecz

Czego może dochodzić poszkodowany  

w wypadku komunikacyjnym?

Poszkodowanemu zasadniczo przysługuje prawo do:

  • zadośćuczynienia,
  • odszkodowania,
  • renty dla wyrównania szkód o charakterze trwałym,

Zadośćuczynienie za krzywdę

Zadośćuczynienie pieniężne przyznawane jest poszkodowanemu za doznaną krzywdę, za cierpienia fizyczne i psychiczne, jakich doznał w związku z udziałem w wypadku komunikacyjnym. Biorąc pod uwagę, jak znaczne mogą być cierpienia poszkodowanych, do jak dużych szkód może doprowadzić wypadek samochodowy, należy wskazać, że zadośćuczynienie jest zazwyczaj najwyżym z świadczeń o charakterze odszkodowawczych, jakie jest przyznawane poszkodowanym.

Aktualnie, co raz częściej, można spotkać się z zadośćuczynieniami na poziomie 200 000,00 zł, 250 000,00 zł, 400 000,00 zł czy i nawet 1 mln złotych.

Odszkodowanie

Poszkodowany w wypadku ma prawo do odszkodowania na pokrycie wszelkich kosztów, jakie powstały na skutek zdarzenia, powodującego odpowiedzialność ubezpieczyciela. Odszkodowanie to obejmuje wszelkie wydatki pozostające w związku z uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia, oczywiście pod warunkiem, że są konieczne i celowe. W szczególności można wskazać na podlegające uwzględnieniu:

  • koszty leczenia- konsultacji prywatnych, zakupu leków, pomocy pielęgniarki,
  • koszty rehablilitacji- w tym masaży leczniczych,
  • zwiększone koszta wyżywienia i utrzymania,
  • koszta readaptacji- wydatki ponoszone celem przystosowania się do zmienionej rzeczywistości- przebudowa domu, zakup specjalnego samochodu.

Renta dla poszkodowanego w wypadku

Jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty (art. 444 par. 2 Kodeksu cywilnego). Renta dla poszkodowanego, uregulowana w art. 444 par. 2 k.c. ma charakter odszkodowawczy i jest przyznawana bezpośrednio poszkodowanemu, jeżeli spełnił co najmniej jeden z warunków do jej przyznania tj.:

  • utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo
  • zwiększyły się jego wydatki,
  • zmniejszyły się jego widoki na przyszłość.

Ma ona na celu naprawienie szkody przyszłej, wyrażającej się w wydatkach na zwiększone potrzeby oraz w nieosiągnięciu tych zarobków i innych korzyści majątkowych, jakie poszkodowany mógłby osiągnąć w przyszłości, gdyby nie doznał uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Użyte określenie „odpowiednia renta” oznacza, że renta ma rekompensować faktyczną utratę możliwości zarobkowych. W przypadku utraty zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy (całkowitej niezdolności do pracy), rentę przyznaje się w wysokości zarobków, jakie poszkodowany uzyskałby, gdyby był zdolny do pracy. Natomiast w przypadku utraty zdolności do pracy zgodnej z kwalifikacjami, przy zachowaniu zdolności do pracy niewymagającej pełnej sprawności (częściowej niezdolności do pracy), rentę przyznaje się w wysokości różnicy między zarobkami uzyskiwanymi na dotychczasowym stanowisku, a zarobkami jakie poszkodowany może uzyskać, wykorzystując ograniczoną zdolność do pracy"- wskazał Sąd Najwyższy w wyroku o sygn. akt IPK 47/2010.

Nadto, w myśl art. 447 k.c.: "Z ważnych powodów sąd może na żądanie poszkodowanego przyznać mu zamiast renty lub jej części odszkodowanie jednorazowe. Dotyczy to w szczególności wypadku, gdy poszkodowany stał się inwalidą, a przyznanie jednorazowego odszkodowania ułatwi mu wykonywanie nowego zawodu". Uwzględnienie żądania przyznania jednorazowego odszkodowania w zamian za rentę zależy od zaistnienia przesłanki w postaci ważnych powodów, którą trzeba interpretować przy zachowaniu kryterium zarówno obiektywnego, jak i subiektywnego (SN w wyroku z 25 lipca 2001 r., I CKN 1140/99).

 Adwokat Robert Ofiara