>> wstecz

Odszkodowanie za wypadek komunikacyjny dla poszkodowanego

Bezpośrednio poszkodowany w wypadku komunikacyjnym ma zasadniczo prawo do:

  • zadośćuczynienia,
  • odszkodowania,
  • renty.

 

Zadośćuczynienie za krzywdę

Zadośćuczynienie pieniężne przyznawane jest poszkodowanemu za doznaną krzywdę, za cierpienia fizyczne i psychiczne, jakich doznał w związku z udziałem w wypadku komunikacyjnym. Biorąc pod uwagę, jak znaczne mogą być cierpienia poszkodowanych, do jak dużych szkód może doprowadzić wypadek samochodowy, należy wskazać, że zadośćuczynienie jest zazwyczaj najwyższym ze świadczeń o charakterze odszkodowawczych, jakie jest przyznawane poszkodowanym.

W orzecznictwie oraz w nauce prawa zgodnie przyjmuje się, że suma pieniężna przyznana tytułem zadośćuczynienia ma stanowić przybliżony ekwiwalent poniesionej szkody niemajątkowej. Powinna zatem wynagrodzić poszkodowanemu doznane przez niego cierpienia fizyczne oraz psychiczne i ułatwić przezwyciężanie ujemnych przeżyć.

Ważna rola zadośćuczynienia za cierpienie!

Wysokość zadośćuczynienia odpowiadająca doznanej krzywdzie powinna być odczuwalna dla poszkodowanego i przynosić mu równowagę emocjonalną, naruszoną przez doznane cierpienia psychiczne.

Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28 maja 2014 roku: "Przyznanie zbyt niskiego świadczenia nie będzie stanowić dostatecznego ekwiwalentu poniesionej szkody, nie wyrówna utraconych szans i może prowadzić do deprecjacji tak cennego dobra, jakim jest zdrowie. Jednocześnie niedopuszczalne jest stosowanie mechanizmów przy wyliczaniu wysokości zadośćuczynienia, czy porównawcze zestawianie z innymi sprawami, zważywszy na indywidualny wymiar krzywdy wyznaczony specyficznymi okolicznościami danego wypadku".

Aktualnie, coraz częściej, można spotkać się z zadośćuczynieniami na poziomie 200 000,00 zł, 250 000,00 zł, 400 000,00 zł, a nawet 1 mln złotych.

Odszkodowanie powypadkowe

Poszkodowany w wypadku komunikacyjnym ma prawo do odszkodowania na pokrycie wszelkich kosztów, jakie powstały na skutek zdarzenia, powodującego odpowiedzialność ubezpieczyciela. Zgodnie z art. 444 § 1 Kodeksu cywilnego:

"W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu".

Jak wskazuje się w doktrynie użycie przez ustawodawcę słowa „wszelkie” stanowi przy tym wyraźną wskazówkę interpretacyjną dla Sądów, które nie powinny obawiać się szerokiego interpretowania ww. przepisu.

Odszkodowanie to, obejmuje wszelkie wydatki pozostające w związku z uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia, oczywiście pod warunkiem, że są konieczne i celowe. W szczególności można wskazać na podlegające uwzględnieniu:

  • koszty leczenia - konsultacji prywatnych, zakupu leków, pomocy pielęgniarki,
  • koszty rehablilitacji - w tym masaży leczniczych,
  • zwiększone koszta wyżywienia i utrzymania,
  • koszta readaptacji - wydatki ponoszone celem przystosowania się do zmienionej rzeczywistości - przebudowa domu, zakup specjalnego samochodu.

Wskazać należy, że do kosztów leczenia powinny być uwzględniane wszelkie koszty, które biorąc pod uwagę aktualny stan wiedzy medycznej, dają realne szanse na poprawę stanu zdrowia poszkodowanego (vide: A. Olejniczak, System Prawa Prwatnego, tom VI).

Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 października 1971 r., sygn. akt II CR 427/71: "W skład kosztów wynikłych z powodu uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, o których mówi art. 444 par. 1 KC, wchodzą nie tylko koszty leczenia w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz także wydatki związane z odwiedzinami chorego w szpitalu przez osoby bliskie. Odwiedziny te są niezbędne zarówno dla poprawy samopoczucia chorego i przyspieszenia w ten sposób leczenia, jak i dla kontaktu rodziny z lekarzami, w celu uzyskania informacji i wskazówek o zdrowiu chorego i jego potrzebach. Odnosi się to zwłaszcza do sytuacji, gdy poszkodowanym jest dziecko i gdy chodzi o wizyty jego rodziców".

Również zwiększone koszty wyżywienia poszkodowanego w trakcie leczenia lub rekonwalescencji po wypadku powinny zostać poszkodowanemu zwórcone. Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w wyroku  z dnia 21 maja 1973 roku:

"Wydatki ponoszone na podawanie choremu bardziej wyszukanych potraw, dostarczanie większych ilości owoców, słodyczy itp. choćby z punktu widzenia lekarskiego chory nie wymagał specjalnej diety, są z reguły celowe, chyba że byłyby wyraźne zalecenia lekarskie nakazujące ograniczenie diety. Przez swój dodatni wpływ psychiczny na chorego przyśpieszają one bowiem proces leczenia. Dlatego też zwrot tych wydatków znajduje usprawiedliwienie w art. 444 par. 1 Kodeksu cywilnego, który nakazuje zwrot wszelkich kosztów wynikłych w związku z uszkodzeniem ciała lub wywołaniem rozstroju zdrowia".

Na koniec należy przypomnieć, że osoba poszkodowana, która doznała uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, jest jedynym podmiotem uprawnionym do żądania zwrotu wydatków, choćby w rzeczywistości zostały one poniesione przez osoby trzecie, a nie przez nią samą.

Renta dla poszkodowanego w wypadku

Jeżeli, poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty w myśl art. 444 par. 2 Kodeksu cywilnego.

Celem renty jest naprawienie szkody, co nie oznacza jednakże, że może ona pokrywać tylko te wydatki, które poszkodowany rzeczywiście poniósł. Dla jej zasądzenia wystarcza bowiem samo zrealizowanie się jednej z przesłanek, bez względu na to, czy pokrzywdzony poniósł koszt ich pokrycia, jak wskazał m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 lutego  2012 r.

Renta dla poszkodowanego, uregulowana w art. 444 par. 2 k.c. ma charakter odszkodowawczy i jest przyznawana bezpośrednio poszkodowanemu, jeżeli spełnił co najmniej jeden z warunków do jej przyznania tj.:

  • utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo
  • zwiększyły się jego wydatki,
  • zmniejszyły się jego widoki na przyszłość.

Ma ona na celu naprawienie szkody przyszłej, wyrażającej się w wydatkach na zwiększone potrzeby oraz w nieosiągnięciu tych zarobków i innych korzyści majątkowych, jakie poszkodowany mógłby osiągnąć w przyszłości, gdyby nie doznał uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Użyte określenie „odpowiednia renta” oznacza, że renta ma rekompensować faktyczną utratę możliwości zarobkowych.

W przypadku utraty zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy (całkowitej niezdolności do pracy), rentę przyznaje się w wysokości zarobków, jakie poszkodowany uzyskałby, gdyby był zdolny do pracy. Natomiast, w przypadku utraty zdolności do pracy zgodnej z kwalifikacjami, przy zachowaniu zdolności do pracy niewymagającej pełnej sprawności (częściowej niezdolności do pracy), rentę przyznaje się w wysokości różnicy między zarobkami uzyskiwanymi na dotychczasowym stanowisku, a zarobkami jakie poszkodowany może uzyskać, wykorzystując ograniczoną zdolność do pracy" - wskazał Sąd Najwyższy w wyroku o sygn. akt IPK 47/2010.

Kapitalizacja renty

Nadto, w myśl art. 447 k.c.:

"Z ważnych powodów sąd może na żądanie poszkodowanego przyznać mu zamiast renty lub jej części odszkodowanie jednorazowe. Dotyczy to w szczególności wypadku, gdy poszkodowany stał się inwalidą, a przyznanie jednorazowego odszkodowania ułatwi mu wykonywanie nowego zawodu".

Uwzględnienie żądania przyznania jednorazowego odszkodowania w zamian za rentę zależy od zaistnienia przesłanki w postaci ważnych powodów, którą trzeba interpretować przy zachowaniu kryterium zarówno obiektywnego, jak i subiektywnego (SN w wyroku z 25 lipca 2001 r., I CKN 1140/99).

 Adwokat Robert Ofiara

 

 

Masz pytania? Potrzebna pomoc w sprawie o odszkodowanie?

Zadzwoń po bezpłatną poradę prawną na:

801 022 310

Duże Odszkodowania Kancelaria Odszkodowawcza

info@duzeodszkodowania.com

 

 

 

 

tagi: odszkodowanie, wypadek komunikacyjny, drogowy, renta powypadkowa, odszkodowanie za wypadek samochodowy, kapitalizacja renty